Memurun, tahsis yaptığı ilde ikamet etmesi gerekli mudur?

!pek

!pek

Admin
Devlet memurlarının, tahsis yaptığı il sınırları içinde oturma zorunluluğu var mı?
6245 sayılı Harcırah Kanununun "Tarifler" başlıklı 3. maddesinin (g) bendi aşağıdaki şekildedir.
"Memuriyet mahalli: Memur ve hizmetlinin asıl görevli olduğu ya da ikametgahının bulunduğu şehir halkı ve kasabaların belediye sınırları içinde yer alan mahaller ile bu mahallerin haricen kalmakla birlikte mesken özellikleri bakımından bu büyük kasaba ve kasabaların devamı niteliğinde bulunup belediye hizmetlerinin götürüldüğü, büyükşehir belediyelerinin olduğu illerde ise il mülki sınırları içinde kalmak kaydıyla memur ve hizmetlinin başlıca görevli olduğu veya ikametgahının bulunduğu ilçe belediye sınırları içinde kalan ve ikâmetgâh özellikleri bakımından tamlık talep eden yerler ile belediye sınırları dışında kalmakla birlikte ikâmetgâh özellikleri bakımından bu yerlerin devamı niteliğindeki mahaller ve kurumlarınca sağlanan araç araçları ile gidilip gelinebilen yerleri;"
657 sayılı Devlet Memurları Kanununda devlet memurunun atama yaptığı ilde ikamet etmesini zorunlu kılan her hangi bir hüküm bulunmamaktadır. Oysa 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu "genel kanun" dur. Devlet memurlarının tahsis yaptıkları kurumun teşkilat ve görevlerini düzenleyen kanunlar ve kanun hükmünde kararnameler de bulunmaktadır.
663 sayılı Afiyet Bakanlığı ve Bağlı Kuruluşlarının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin; 55. maddesiyle, Afiyet Bakanlığına, gerek kamuya ait gerekse özel birey ve kuruluşlara ait bütün afiyet kuruluşlarında çalışmakta olan her kademedeki sağlık durumu personeli için görevli olduğu sağlık kuruluşunun bulunduğu ikâmetgâh yeri sınırları içinde ikamet etme mecburiyeti getirme yetkisi tanınmıştır. Bu mecburiyetin usul ve esaslarının ise Bakanlıkça belirlenmesi öngörülmüştür. Oysa Anayasa Mahkemesi 14.02.2013 tarihli ve E.2011/150, K:2013/30 sayılı kararı ile "Sıhhat personeline çalıştığı yerde ikamet mecburiyeti getirilmesi hususu, Anayasa'nın 23. maddesinde düzenlenmiş bulunan "yerleşme ve seyahat hürriyeti" ile yakından ilgilidir. Bu madde, Tüzük'nın ikinci kısmının ikinci bölümünde düzenlenmiştir. Anayasa'nın 91. maddesi uyarınca bu bölümde yer alan hak ve hürriyetlerin KHK'lerle düzenlenmesi muhtemel değildir. Açıklanan nedenlerle, dava konusu kaide Anayasa'nın 91. maddesinin birinci fıkrasına aykırıdır" gerekçesi ile 663 sayılı KHK'nın 55. maddesini iptal etmiştir.
Anayasanın "yerleşme ve yolculuk hürriyeti" başlıklı 23. maddesi aşağıdaki şekildedir.
"Cümbür Cemaat, yerleşme ve gezi hürriyetine sahiptir. Yerleşme hürriyeti, kabahat işlenmesini önlemek, sosyal ve ekonomik gelişmeyi karşılamak, sağlıklı ve ahenkli kentleşmeyi gerçekleştirmek ve ulus mallarını gözetmek; Yolculuk hürriyeti, kabahat soruşturma ve kovuşturması nedeniyle ve kabahat işlenmesini önlemek; Amaçlarıyla kanunla sınırlanabilir. Vatandaşın yurt dışına çıkma hürriyeti, ancak suç soruşturması veya kovuşturması nedeniyle etken kararına ast olarak sınırlanabilir. Vatandaş sınır dışı edilemez ve yurda girme hakkından mahrum bırakılamaz."
Tüzük Mahkemesinin söz konusu iptal kararındaki bahane incelendiğinde Anayasanın 23. maddesinde düzenlenen yerleşme ve gezi hürriyetinin fakat bir kanun ile kısıtlanabileceği Anayasanın 91. Maddesi uyarınca KHK'ların konusu olamayacağı sonucu ortaya çıkmaktadır.
sonuç olarak; 657 sayılı Devlet Memurları kanununda memurlara atama mahallinde ikamet zorunluluğu getiren bir hüküm bulunmamaktadır. Fakat devlet memurları; ödev yaptıkları kurumların emrindeki olduğu özel bir kanunda bu zorunluluğun bulunması halinde söz konusu kanun değişmediği veya iptal edilmediği müddetçe kanuna uymakla hükümlüdürler.
 
Üst